Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca historia, która rozgrywa się na słonecznym wybrzeżu południowej Sardynii. Efisio Mulas, żyjący po swojemu pasterz, musi nagle stanąć do nierównej walki z bezkompromisowym deweloperem. Niespodziewany najeźdźca chce zamienić jego dom i ziemię w luksusowy kurort. Gdy w grę wchodzą milionowe oferty oraz nowe miejsca pracy dla lokalnej społeczności, drobny konflikt przeradza się w pełną emocji, ale i komediowego absurdu batalię. Stawką są dom, ziemia i przyszłość kolejnych pokoleń, a także prawo do życia w zgodzie ze swoimi wartościami. W centrum tej historii znajduje się Francesca, córka pasterza – rozdarta między obietnicą zmian a rodzinnymi relacjami. To pokrzepiająca i wzruszająca opowieść o korzeniach, odwadze i sile, by bronić tego, co najważniejsze. Chcąc zachować maksymalną autentyczność filmu, reżyser podjął nietypową decyzję castingową. Obok uznanych włoskich aktorów — Diego Abatantuono, Virginii Raffaele, Aldo Baglio i Geppi Cucciari — w głównej roli obsadził debiutanta Giuseppe Ignazia Loi. To wybór nieprzypadkowy. 84-letni Loi, podobnie jak filmowy Efisio Mulas, pochodzi z Sardynii i przez ponad 70 lat pracował jako pasterz. Dzięki temu wniósł do filmu naturalność i prawdę, których nie da się wyreżyserować. Co więcej, debiutujący aktor stworzył wyrazistą i pełną humoru kreację, z powodzeniem partnerując jednej z najbardziej rozpoznawalnych obsad włoskiego kina komediowego. „Takie jest życie” to film inspirowany prawdziwą historią Ovidio Marrasa — sardyńskiego pasterza nazywanego przez media „sardyńskim Dawidem”. Marras stał się symbolem walki jednostki z wielką inwestycją, kiedy sprzeciwił się budowie luksusowego resortu na dziewiczym wybrzeżu Sardynii. Rozpoczął wieloletnią batalię sądową o drogę prowadzącą do swojej posiadłości — i wygrał. Projekt gigantycznego kompleksu turystycznego ostatecznie upadł, a rodzinna ziemia Marrasa pozostała nienaruszona. Lokalny bohater zmarł w styczniu 2024 roku w wieku 93 lat. Prasa o filmie: Histerycznie śmieszna komedia o człowieku, który nie bał się powiedzieć „NIE”. I robił to przez 20 lat. List miłosny reżysera do Sardynii – do tych, którzy walczą o swoją tożsamość i prawa. Oparta na prawdziwej historii baśń, która zachowuje ludzki i moralny sens pierwowzoru.