Juliette pragnie porzucić wieś, w której się wychowała. Poślubia kapitana barki i razem z nim opuszcza swoje rodzinne strony na pokładzie Atalanty. Życie na rzece wydaje jej się ekscytujące, jednak powtarzalny rytm dni staje się frustrujący. Na statku kołysanym nurtem Sekwany jej jedynym oknem na świat są marynarskie opowieści Ojczulka Julesa. Juliette robi wszystko, by z małej kajuty wypełnionej kotami uczynić swój dom. Mimo czułości, między nowożeńcami coraz częściej pojawiają się sceny zazdrości. Gdy schodzą na brzeg, kobieta poznaje uroki miejskiego życia i, ku niezadowoleniu jej męża, wpada w oko ulicznemu artyście. Ją samą coraz silniej pociąga uroda Paryża. „Atalanta” to tytuł, który regularnie pojawia się na listach najlepszych filmów wszechczasów. Decydują o tym nie tylko subtelna poetyckość w opowiadaniu o młodej miłości i tęsknocie, ale i przedwczesna śmierć reżysera Jeana Vigo. Twórca zmarł niedługo po premierze swojego jedynego filmu pełnometrażowego. „Atalanta” nie spodobała się jednak wytwórni Gaumont w swoim pierwotnym kształcie. W 1934 r. do kin trafiła wersja przemontowana i skrócona, która nie została dobrze przyjęta przez publiczność i krytyków. Dzięki odkryciu taśm w 1990 roku w brytyjskim archiwum dokonano rekonstrukcji tak, by była najbliższa pierwotnej wizji reżysera. Przywrócono oryginalną muzykę Maurice’a Jauberta oraz ujęcie lotnicze autora zdjęć Borisa Kaufmana. W 2017 Gaumont dokonało restauracji 4K, którą zobaczymy w kinie Iluzjon.