Agnés Varda – pierwsza kobieta-reżyser Nowej Fali zajmowała się początkowo fotografią, zdobywając w tej dziedzinie wiele prestiżowych nagród. Historia opowiedziana w filmie to dokładny zapis niecałych dwóch godzin z życia piosenkarki. Tragiczna diagnoza lekarska burzy dotychczasowy porządek jej życia. Kamera reżyserki podąża nieustannie za bohaterką, śledząc nie tylko jej poczynania, ale także stany psychiczne. Perspektywa rychłej śmierci zmienia jej nastawienie do siebie, a przede wszystkim do otaczających ją ludzi. Po raz pierwszy dostrzega ich problemy, frustracje i lęki. W trakcie swej wędrówki po mieście, w oczekiwaniu na potwierdzenie diagnozy bohaterka przeżywa swoiste katharsis, dzięki czemu jest w stanie spojrzeć na rzeczywistość dojrzalej i głębiej. Czas ekranowy pokrywa się dokładnie z czasem realnym. Kamera filmuje naturalne plenery, poruszając się wśród codziennego tłumu, oddając punkt widzenia tytułowej postaci. Wśród wielu znakomitych postaci kina wypowiadających się o filmie niezwykle pochlebnie był m. in. Michelangelo Antonioni: „Oto film piękny, bo szczery. Oto film wielki, rzecz rzadka w kinematografii dnia dzisiejszego”, a także André Cayatte: „Agnés Varda jest geniuszem; jej postacie żyją. Od momentu kiedy ją zobaczyłem, Cléo nie opuszcza mnie”. Patronat | Instytut Francuski