Jeden z najbardziej nietypowych projektów w dorobku Luca Bessona. Pozbawiony klasycznej fabuły i dialogów film stanowi audiowizualną medytację poświęconą oceanowi i życiu podwodnemu. Zdjęcia realizowano przez kilka lat w różnych częściach świata, m.in. na Bahamach, Tahiti, Morzu Czerwonym i w Arktyce. Kamera obserwuje zwierzęta morskie, rejestrując ich ruch, zachowania i środowisko naturalne bez komentarza czy narratora. Film podzielony został na symboliczne rozdziały, a głównym narzędziem budowania znaczeń stają się obraz oraz muzyka Érica Serry. Atlantis powstał jeszcze przed erą cyfrowego kina przyrodniczego. Zdjęcia były niezwykle trudne technicznie i realizowane na taśmie filmowej. Dzięki temu film ma hipnotyczny, organiczny charakter, bardzo odmienny od współczesnych dokumentów BBC czy National Geographic. Wielu widzów odbiera go bardziej jako medytację lub doświadczenie sensoryczne niż klasyczny dokument przyrodniczy.